Historia złodzieja obrazu Moneta „Plaża w Pourville”, skradzionego we wrześniu 2000 roku z Muzeum Narodowego w Poznaniu, urzekła mnie niezwykle. Śledztwo w sprawie umorzono już dawno, uznając prawdopodobnie, że obraz znalazł się za granicą u bogatego kolekcjonera i jest nie do odzyskania. Tymczasem okazało się, że dzieło Moneta ukradł 41-letni dzisiaj technik budowlany z Olkusza. Wyciął płótno z ram, wstawił kopię i zniknął. Przez prawie 10 lat trzymał obraz w skrytce w domu rodziców. Jak donosi prasa: czasami wyjmował go zza szafy i napawał się nim w samotności. Prokuratura twierdzi, że przestępstwa dokonał z miłości do sztuki impresjonistycznej. Wpadł

Czytaj dalej

W różnego rodzaju podsumowaniach noworocznych pojawiał się bardzo optymistyczny ton w ocenach dokonań polskiej kultury ostatniego czasu. Że w wielu dziedzinach dzieje się znakomicie, w filmie, w teatrze, mamy osiągnięcia, nawet zagranica nas dostrzega, słowem: artyści górą. Ładnie, pięknie – jak mówi moja mama, ale nie wiem dlaczego, jak słyszę tę propagandę sukcesu, to odzywa się we mnie duch przekory. A właściwie wiem, dlaczego, bo byłem świadkiem albo znam skądinąd fakty – niektóre może drobne, ale jednak psujące miły obraz. Bo polska kultura to również: Elitarna publiczność na czele z najwyższymi władzami państwowymi, która klaszcze po pierwszej części koncertu fortepianowego

Czytaj dalej

Na moim roku na Wydziale Wiedzy o Teatrze studia rozpoczęło, o ile mnie pamięć nie myli, 18 osób. Przyjęto ośmioro dziewcząt i 11 chłopaków (parytet płci chyba już nigdy na Wydziale niepowtórzony). Byli to w kolejności alfabetycznej: Natalia Adaszyńska, Darek Bochniak, Agnieszka Celeda, Monika Czuba, Piotrek Gałecki, Czarek Gmyz, Jacek Hołody, Igor Janke, Tadek Kornaś, Joanna Kuryłko, Marcin Kydryński, Agnieszka Lipiec, Małgosia Matuszewicz (obecnie Piekut), Tomek Mościcki, Darek Wieromiejczyk, Ela Wrotnowska, Marek Zagańczyk. Potem w trakcie studiów dołączali do nas koledzy ze starszych roczników, m.in. Edyta Smyrska (obecnie Kubikowska), Kasia Śliwonik, Halina Guryn, Agnieszka Czuraj, Anna Samborska, Irek Dobrowolski. Spisuję

Czytaj dalej

Zachęcony informacją, że Jerzy Pilch stał się felietonistą „Przekroju” zakupiłem pierwszy, tegoroczny numer tygodnika. W ostatnich latach miałem z tym pismem kontakt pośredni, tzn. czytałem na e-teatrze przedruki tekstów kol. Drewniaka i Sieradzkiego oraz p.Nyczka. Ale ponieważ felietonistykę Pilcha lubię, odkąd pamiętam ją jeszcze z „Tygodnika Powszechnego”, to pomyślałem: teraz będę kupował „Przekrój”. Dla Pilcha. Już lead felietonu brzmiał intrygująco: „Cracovia wygrała cztery mecze z rzędu, w tym jeden z Wisłą – o Boże, jak się wtedy żyć chciało! – setki, a może i tysiące mniej lub bardziej godnych odnotowania rzeczy się wydarzyło, a ja w tej lawinie, a może

Czytaj dalej

Ostatnio najczęściej odwiedzaną przeze mnie stroną internetową jest WWW.petycje.pl. Do niedawna nie wiedziałem o jej istnieniu, ale teraz wiem. Co więcej nie studiuję jej tylko z socjologiczno-obyczajowego zainteresowania – jakież to problemy ludzi nurtują, przeciw czemu protestują, czego się domagają. (Ciekawe, że najwięcej podpisów zebrała petycja w sprawie zakazu importu produktów z fok – ponad 24 tys., co by dobrze  świadczyło o wrażliwości społecznej.) Sam też w niektórych sprawach składam swój podpis, albowiem mam wyniesiony z czasów PRL-u szacunek dla podpisywania listów protestacyjnych, choć oczywiście dzisiaj niczym to nie grozi. Ale skoro żyjemy w demokracji, więc głos obywatelski powinien się

Czytaj dalej

TVP Kultura w zagrożeniu! Władze TVP SA zawiesiły produkcję wszystkich programów w wybranych kanałach tematycznych od stycznia 2010 roku. Jako powód podano konieczność wprowadzenia drastycznych oszczędności w Spółce. Oznacza to, że w TVP Kultura od 1 stycznia nie będą realizowane nowe filmy dokumentalne, programy publicystyczne ani reportaże. Ale co gorsza, oznacza to także, że od nowego roku wstrzymana zostanie produkcja wszelkich dotychczas realizowanych przez kanał programów kulturalnych, między innymi relacji z koncertów, festiwali, czy debat publicznych. Zatrzymanie realizacji programów w TVP Kultura jest równoznaczne z upadkiem tego kanału, ponieważ to właśnie produkcja własna, a nie przegląd zawartości archiwów telewizyjnych, stworzyła

Czytaj dalej

   Wuj ze Szczecina, który przyjechał na święta do rodziców, już na wstępie wizyty oświadczył, że chce zobaczyć pomnik Gumy. Prawdę mówiąc nie wiedziałem, o co i o kogo chodzi. Okazuje się, że jest to nowa atrakcja starej Pragi – rzeźba przedstawiająca miejscowego menela, autorstwa Pawła Althamera. Dlaczego wuj nie chciał zobaczyć feerii świateł na Trakcie Królewskim, ani budowy Stadionu Narodowego (choć jest inżynierem budowlańcem), ani nawet Muzeum Powstania Warszawskiego, lecz zapragnął zrobić sobie zdjęcie z Gumą – niech to pozostanie tajemnicą jego duszy. Życzenie spełniłem, zawiozłem wuja na ulicę Stalową i tam Gumę obejrzeliśmy. O okolicznościach powstania pomnika dowiedziałem

Czytaj dalej

Z książek, które czytałem w tym roku przepisuję fragmenty poświęcone Wigilii: „Teatry Warszawy 1939. Kronika” Tomasza Mościckiego: „Niedziela, 24 XII 1939 r.Wieczór wigilijny w Cafe Clubie. Około 50 osób ze świata artystycznego – oprócz zaproszonych gości. Prawie cały zespół Jaracza: – ludzie swobodni, naturalni, bohema artystyczna, wolna od mieszczańskiej maniery. Nastrój nierówny, maskowana uśmiechem nerwowość, zdradzająca dokuczliwą świadomość klęski, o której się nie mówi, ale o której ani na chwilę naprawdę zapomnieć się nie da. Wieczerza wigilijna – nie bez wódki. Jaracz nie pije. Komuś dziwiącemu się tłumaczy po prostu, że od pierwszego dnia okupacji poprzysiągł sobie, że nie weźmie

Czytaj dalej

Byłem na Forum Polskiego Teatru i na Forum Obywatelskim Współczesnego Teatru. Pierwsze odbyło się w Bibliotece Narodowej. Dominowali dyrektorzy teatrów, było trochę środowiskowych tuzów. Nie było jednak artystów, tworzących świetną kondycję polskiego teatru ostatnich lat, o której mówiono dość zgodnie. Drugie forum w Fundacji Batorego gromadziło młodych reżyserów, dramaturgów, aktorów. Gdy im się przyglądałem, ich zaaferowaniu, krzątaninie, mobilizacji, przypomniałem sobie siebie i moich kolegów sprzed 20 lat, gdy w Szkole Teatralnej reaktywowaliśmy NZS. Też czuliśmy wagę swojego wystąpienia i wiarę, że zmieni ono świat. Koledzy z Forum  Obywatelskiego ograniczyli wiek swoich członków do 40 lat i pewnie dobrze, bo po

Czytaj dalej

Czytam z zaciekawieniem, co pisze ostatnio Joanna Szczepkowska. Nie byłem świadkiem jej głośnego już wystąpienia na otwarciu kongresu kultury alternatywnej w Teatrze Dramatycznym. Szczepkowska, odkąd powiedziała to swoje słynne: „4 czerwca 1989 roku skończył się komunizm”, stała się mistrzynią publicznej konfuzji. Wtedy zbiła z tropu panią Jagielską z Dziennika Telewizyjnego, a teraz panią Kazimierę Szczukę z dyskursu dominującego. Jakby Szczepkowskiej było mało, dzisiaj jeszcze ogłosiła list do młodych z Forum Obywatelskiego Teatru Współczesnego, w którym pisze m.in.: „Naprawdę rozumiem, że Wasze pokolenie ma do powiedzenia coś zupełnie innego niż pokolenia poprzednie. Rozumiem, że odrzucacie wzorce kultury, która opiera się na

Czytaj dalej