Dzień Teatru 2020

Obiecałem sobie, że nie napiszę nic na wiadomy temat. Że nie będę mędrkował, co będzie i jak będzie. Ani nie będę dowcipkował, żeby stworzyć pozór spokoju. Jest takie powiedzenie, że jeśli facet zachowuje spokój w trudnej sytuacji, to znaczy, że nie ma wyobraźni, jak jest trudna. Może czasami lepiej nie mieć za dużej wyobraźni. Ale gdybym się trzymał twardo tego postanowienia, że nie napiszę nic o tym, o czym wszyscy piszą i wszyscy to czytają, to nie wiadomo, kiedy bym coś napisał. A dzisiaj jest Dzień Teatru, wypada go jakoś obejść, ale jak go świętować udając, że nie ma tego,

Czytaj dalej

Jeszcze w sprawie Teatralnego i Teatrologii

Na mój poprzedni wpis, dotyczący naboru w programie „Teatr i taniec” Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego i faktu nieprzyznania żadnej dotacji portalowi Teatralny.pl, zareagowała w komentarzu Jagoda Hernik Spalińska, która jest redaktorką portalu Teatrologia.info. Portal ten wsparcie otrzymał. Ponieważ sprawa jest ważna, przytaczam cały tekst Jagody oraz swoją odpowiedź: Wojtku, teatralny.pl otrzymywał od wielu lat bardzo dobre dotacje – czy to go czyni portalem popieranym przez rząd? Gdy ktoś nie dostaje pieniędzy wtedy wszyscy mówią, że to nie są „pieniądze władzy”. Gdy dostaje ktoś, kogo nie lubimy, bo podejrzewamy go o inne poglądy, wtedy jest to „salonik władzy”. Dziwie się,

Czytaj dalej

Dotacje, czyli komu, komu?

Sporo się mówi o dotacjach dla czasopism, przyznanych przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, a raczej nie przyznanych w tym roku. Ale warto też przyjrzeć się wynikom naboru w programie „Teatr i taniec”, bo i tu jest sporo niemiłych niespodzianek. Przede wszystkim kilka cenionych festiwali w ogóle nie uzyskało wsparcia, np. jubileuszowa XX edycja Festiwalu Sztuki Reżyserskiej Interpretacje w Katowicach, 35. Toruńskie Spotkania Teatrów Jednego Aktora, 15. Festiwal Polskich Sztuk Współczesnych Raport w Gdyni, Międzynarodowy Festiwal Teatru Formy Materia Prima w Krakowie, Przegląd Teatrów Małych Form Kontrapunkt w Szczecinie. Warto by wiedzieć, dlaczego te liczące się imprezy, mające już swoją

Czytaj dalej

Jerzy Gruza

Wczoraj przyszła wiadomość o śmierci Jerzego Gruzy. We wspomnieniach, które media naprędce przygotowały, eksponowano rozmaite jego zasługi jako reżysera, mistrza telewizyjnej rozrywki, także dyrektora i reżysera Teatru Muzycznego w Gdyni. Dla mnie pozostanie na zawsze twórcą dwóch absolutnie wyjątkowych seriali, czyli Wojny domowej i Czterdziestolatka oraz jednym z najwybitniejszych reżyserów w historii Teatru Telewizji. W ciągu blisko 70 lat istnienia Teatru TV pracowała dla niego cała rzesza artystów. Wielu pozostawiło swój ślad. Ale tych najbardziej zasłużonych, takich, którzy wyznaczyli własny, rozpoznawalny styl telewizyjnej inscenizacji i których nazwiska były po prostu gwarancją jakości przedstawienia – można policzyć na palcach jednej, może

Czytaj dalej

Dziękuję

Nie chciałbym zbytnio zaprzątać swoją sprawą opinii publicznej, niemniej czuję przyjemny obowiązek podziękowania wszystkim osobom, które w bardzo różny sposób wyraziły wsparcie po tym, jak ujawniłem fakt zwolnienia mnie z pracy w TVP Kultura. Ta reakcja przeszła moje najśmielsze oczekiwania i poruszyła do głębi. Dlatego już nazajutrz po publikacji tekstu na blogu (który zresztą spotkał się z rekordowym zainteresowaniem), napisałem na Facebooku, że może warto było być wyrzuconym, by przekonać się, jak bardzo moja praca była ceniona. A nie wiedziałem jeszcze wtedy, że powstaną dwa listy otwarte w mojej obronie, które podpisało tak wiele osób ze środowiska teatralnego. Ktoś zażartował,

Czytaj dalej

Do widzenia

Odebrałem pismo Biura Zarządzania Kapitałem Ludzkim TVP S.A. Pismo dotyczy rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia, a przyczyną tej decyzji jest ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych. Mówiąc nieurzędowym językiem: to jest tzw. dyscyplinarka. Nie będę podawał, jakie zarzuty sformułowano wobec mnie, ale uznaję je za całkowicie absurdalne i kuriozalne, a nawet uwłaczające mojej godności – redaktora TVP Kultura, jednego z ostatnich, którzy pracowali od początku istnienia kanału. Oczywiście skorzystam z prawa odwołania się do sądu pracy, który wyda, mam głębokie przekonanie, wyrok oddający mi sprawiedliwość. W związku z tym obecnie nie będę ujawniał szczegółów tej historii, ani jej komentował. Ponieważ

Czytaj dalej

Henryk Majcherek

Mój ojciec ma na imię Henryk. Jest również aktor Henryk Majcherek, który między innymi grał w Starym Teatrze w Krakowie. Ta zbieżność imienia i nazwiska rodzi czasami zabawne qui pro quo. Bo nieraz mnie czy mojego brata zwłaszcza nestorzy Starego Teatru pytają, czy jesteśmy synami Henia Majcherka? Owszem, jesteśmy, ale nie tego. Żeby było zabawniej nasz ojciec zna się z Henrykiem Majcherkiem, zdaje się, że istnieje między nimi jakieś powinowactwo rodzinne. A z czasów wczesnego dzieciństwa, które spędzałem w Szczecinie, przypominam sobie, że Henryk Majcherek bywał u nas w domu, bo wówczas występował w miejscowym teatrze, i z ojcem chyba

Czytaj dalej

Niebagatelna sprawa

Fakty TVN o 19.00 drugi dzień z rzędu jako najważniejszą wiadomość dnia prezentują sprawę dyrektora Schoena z Teatru Bagatela. Wycofanie się Donalda Tuska z kampanii prezydenckiej, nominacje „wybitnych prawników” do Trybunału Konstytucyjnego, a nawet historia „pancernego Mariana” – wszystko to zeszło na drugi plan. Emocje rozgrzewa człowiek, o którego istnieniu zdecydowana większość widzów do tej pory nie wiedziała. Oczywiście sprawa nie jest nomen omen bagatelna, choć pewnie w wielu instytucjach, nie tylko w teatrach, podobne przypadki się zdarzały i zdarzają. Ilu jest takich facetów-dyrektorów, którym wydaje się, że skoro mają władzę, to mogą sobie pozwolić na obleśne zachowania? Nie zauważają

Czytaj dalej

Metafizyka „Kontrabasisty”, czyli brednie

Wiem, że są większe problemy, które budzą irytację, złość, a nawet wściekłość, ale drobna sprawa też potrafi człowieka wprawić w stupor. Oto czytam w dziale Recenzje portalu e-teatr.pl tzw. materiał nadesłany, podpisany przez Zbyszka Dramata: „To co się dzieje w trakcie tego spektaklu ma charakter metafizyczny. Metafizyka Kontrabasisty jest dobrem, ponieważ jest celem wszystkiego. Jest też tym, co wszystko wyprzedza i metaforyzuje. Metafizyka to działanie duszy. Dusza kontrabasu jest na scenie prawdziwą i jedyną metaforyczną substancją, która nas wchłania i pociąga. Jej instrumentem jest Mistrz Jerzy Stuhr – aktor, który jest partyturą, dźwiękiem i muzyką grającą w nas wszystkich. Kontrabas

Czytaj dalej

Wspomnienie o profesorze Andrzeju Makowieckim

Bardzo smutna wiadomość nadeszła: profesor Andrzej Makowiecki nie żyje. Wykładał na Wydziale Wiedzy o Teatrze historię literatury. Gdy kończyłem studia, został dziekanem. Razem z prof. Raszewskim, Jerzym Koenigiem był na moim egzaminie magisterskim. Mam same dobre z nim wspomnienia. Przede wszystkim z zajęć. Każde z nich poświęcał innej książce. Lista lektur na dwa lata obejmowała 60 pozycji. Nie było siły, żeby z tygodnia na tydzień je czytać, więc rozmowa, jaką profesor Makowiecki usiłował sprokurować często utykała. Ale woleliśmy go słuchać, zwłaszcza, że opowiadał ze swadą, kreśląc również rozmaite konteksty, w jakich dane dzieło powstało. Pamiętam, że na liście były także

Czytaj dalej